Λεύκωμα του Συλλόγου Χανδριναίων του Μόντρεαλ του 1978 Οι Χανδριναίοι της διασποράς είναι αδιαμφισβήτητο ότι ήταν πάντοτε δραστήριοι! Κατά καιρούς δημιούργησαν -και σε σημαντικό βαθμό συντηρούν μεχρι τις ημέρες μας- δυναμικές κοινότητες σε μεγαλουπόλεις όπως η Μελβούρνη, το Σικάγο και το Μόντρεαλ.
Ψαχουλεύοντας μια Κυριακή πριν από μερικούς μήνες κάποια βιβλία σε παλαιοβιβλιοπωλείο στο Μοναστηράκι βρήκα τυχαία ένα αναμνηστικό λεύκωμα του Συλλόγου Χανδριναίων του Μόντρεαλ (Association des Chandriniens du Quebec) επ’ ευκαιρία του πρώτου επίσημου χορού του Συλλόγου! Ο χορός έγινε στις 7 Οκτωβρίου 1978 και τότε εκδόθηκε και το λεύκωμα, το οποίο πέρα από την αναφορά των μελών του Δ.Σ., το Ευχαριστήριο «προς τας ελληνικάς και ξένας επιχειρήσεις και όσους συνέβαλον εις την έκδοση», καθώς και το μήνυμα του Προέδρου του Συλλόγου, Γεωργίου Ραδιώτη, το μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι διαφημίσεις των επιχειρήσεων αυτών των ομογενών, μερικές από τις οποίες παραθέτουμε!
Το Δ.Σ. του Συλλόγου αποτελούνταν τότε από τους: Γεώργιο Ραδιώτη – Πρόεδρο, Κώστα Κυριακόπουλο – Αντιπρόεδρο, Γιάννη Κυριακόπουλο – Ταμία και Σύμβουλους τους Ηλία Δαρσακλή, Γεώργιο Λάππα, και Χαράλαμπο Λάππα.
Στο μήνυμα του Προέδρου αναφέρονται μεταξύ άλλων: «…Ελπίζω οι διασκορπισμένοι εις τον Καναδάν Χανδριναίοι βρίσκουν μέσω του Συλλόγου την ευκαιρίαν ούτως ώστε να ξαναβρεθούν και να ξαναθυμηθούν παιδικές αναμνήσεις ή να συνεχίσουν παιδικές φιλίες οι οποίες σταμάτησαν όταν η αρπαγή της ξενιτιάς μας παρέσυρεν εις τους ξένους τόπους…. Εύχομαι όπως η σημερινή ημέρα γίνει ιστορική αφετηρία για το Σύλλογον των Χανδριναίων που όλοι μαζί αδελφωμένοι και αγαπημένοι προχωρήσαμεν στον δρόμον της προόδου και της εξυψώσεως του Συλλόγου σε σοβαρόν και υπολογίσιμον Οργανισμόν ο οποίος στηριζόμενος στην ειλικρινή και γενναίαν συμπαράστασιν των μελών του, προχωρήσει προς ευόδωσιν των ευγενών σκοπών για τους οποίους ιδρύθηκε…»!!!
Παράδειγμα προς μίμηση λοιπόν ο Σύλλογος των Χανδριναίων του Κεμπέκ και για τους σημερινούς εν ενεργεία συλλόγους του χωριού μας που οφείλουν να σκέπτονται συλλογικά και σε κλίμα ομόνοιας και να απευθύνονται όχι μόνον προς τους λιγοστούς πλέον μόνιμους κατοίκους του οικισμού, αλλά προς όλους εκείνους τους απανταχού Χανδριναίους της διασποράς που μας άνοιξαν κάποτε το δρόμο και τους ευχαριστούμε βαθύτατα γι’ αυτό!